دیگه اومدم
این مدتی که من نبودم بهتون خوش گذشته ها
نه کامنتی نه احوال جوئیی؟
اشکال نداره من شما ها رو دوست دارم.
بگذریم از این صحبت ها می دونم زندگی اینقدر عجیبه که گاهی آدما همه چیو فراموش می کنن مثل من اینقدر غرق مشکلات و زندگی و کارو درس و ........شدم که حتی خودمم یه موقعهایی گم میکنم.
تقریبا دیگه زندگی کلیشه ای شده شب می خوابی صبح تکرار همون روزه.
ولی نه باید این رویه تغییر کنه چه جوری ؟
امید دادن به خودمون به خودمون امید وار باشیم و به خدا توکل داشته باشیم. راستش من تازگی ها شیوه زندگیو اینجوری تغییر دادم .
تو رویاهام برای خودم بهترین چیزا رو تصور می کنم تو رویاهای من هیچ سختی وجود نداره و همین باعث روحیه دادن به خودم شده تازگی به این مساله پی بردم که آدم اول باید عاشق خودش باشه تا بتونه عاشق بشه به نظر من عاشقای از خود گذشته خیلی زود قربانی میشن.
یه جایی خوندم که : برای قضاوت در مورد موفقیت خودت ببین چه بدست آوردی و در قبالش چه از د ست دادی؟
در مورد این عبارت خیلی فکر کردم واقعا چی بدست آوردم؟
۱. در طول ۴ سال گذشته یه مرد بدست آوردم که خیلی دوسش دارم خیلی اذیتم میکنه عاشقشم ولی خیلی شیطونه (فعلا با هم دوستیم )
۲. یه چیزی رو از دست دادم که دیگه فکر نمیکنم بهم برگرده
۳. شغل خوبی دارم و تو کارم خیلی موفقم.
۴. یه چیزی رو درون پرورش دادم بنام عشق و پایبندی.
۵. دلمو از دست دادم چون دادمش به عشقم
و خیلی موارد دیگه که شاید اینا مهمترینشون بود ولی من یه جورایی از داشته ها و نداشته هایی که بهشون اشاره کردم واهمه دارم نمیدونم چرا شاید چون هنوز خوب بزرگ نشدم و خوب یاد نگرفتم.
راستی گذشته از این صحبتها باید خدمتتون عرض کنم که .........
که..........
خیلی دوستون دارم این دنیای مجازی با این همه دوست برای من بهترین جای دنیاست چون راحت می تونم بنویسم و به قول یه دوست عزیز خودمو خالی کنم.
امیدوارم زود به زود بیادم باشید.
منم سعی میکنم زود به زود آپیده بشم.
با آرزوی سلامتی برای همه ی شما دوستان گلم.
فعلا
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم ؟